Ryby w diecie psów i kotów: skarbnica zdrowia i smaku.

Od zarania dziejów ryby stanowią naturalny element diety zarówno ludzi, jak i zwierząt. Ich mięso wyróżnia się wysoką wartością biologiczną białka, które jest łatwo przyswajalne przez organizm. Ponadto, ryby obfitują w cenne minerały i witaminy, co czyni je niezwykle pożądanym składnikiem w żywieniu psów i kotów. Szczególnie korzystne okazują się dla czworonogów z wrażliwym układem trawiennym oraz tych, które wykazują tendencje do problemów dermatologicznych. Co więcej, włączenie ryb do jadłospisu zwierząt długowłosych i wystawowych może pozytywnie wpłynąć na kondycję ich skóry i sierści, za sprawą zawartych w nich składników odżywczych, w tym omega3.

Dlaczego warto wzbogacić dietę pupila o ryby?

Wiele gatunków ryb doskonale nadaje się do żywienia naszych domowych towarzyszy. Warto jednak pamiętać, że poszczególne odmiany różnią się między sobą zawartością składników odżywczych. Niektóre z nich charakteryzują się niższą wartością odżywczą, podczas gdy inne stanowią bogate źródło witamin, minerałów i niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu białek. Niepodważalnym atutem ryb jest również ich smakowitość. Odpowiednio przygotowane danie z ryby z pewnością przypadnie do gustu nawet najbardziej wybrednemu pupilowi.

Wśród wielu wartościowych gatunków ryb na szczególną uwagę zasługuje łosoś, ceniony przez psich i kocich koneserów smaku. Przede wszystkim stanowi on bogate źródło łatwo przyswajalnego białka o wysokiej wartości biologicznej. Oznacza to, że zawarte w nim aminokwasy są efektywnie wykorzystywane przez organizm do syntezy innych kluczowych białek, takich jak enzymy, hormony czy immunoglobuliny. Co istotne, strawność białka rybiego oscyluje w granicach 93% do 97% (w zależności od gatunku), podczas gdy białko pochodzące z mięsa jest przyswajane w mniejszym stopniu, bo od 87% do 89%!
Warto jednak wspomnieć o rybach, których nie podajemy ze względu na obecność rtęci, tiaminazy czy trioxu, np. tuńczyk czy karp.

Tiaminaza to antywitamina. Oznacza to niszczenie przyswajalności witamin, w przypadku tiaminazy mówimy o niszczenie witaminy B1, które może prowadzić do niedoborów.

Triox sprawia, że żelazo przyjmowanie w pokarmie przekształcane jest do formy nieprzyswajalnej dla organizmu, może to prowadzić do niedoborów oraz anemii.

Białko w łososiu: fundament zdrowia Twojego pupila.

Proteiny pełnią w organizmie niezwykle różnorodne i kluczowe funkcje. Stanowią budulec mięśni i organów wewnętrznych, a także dostarczają energii niezbędnej do funkcjonowania każdej komórki. Aminokwasy, będące elementami składowymi białek, dzielimy na białkowe (około 20) i niebiałkowe (ponad 300). Z punktu widzenia zdrowia zwierząt, najważniejsze są aminokwasy białkowe, które dzielą się na endogenne (syntetyzowane w organizmie) i egzogenne (muszą być dostarczane z pożywieniem). O ile organizm potrafi wytworzyć 12 aminokwasów endogennych, o tyle 8 egzogennych musi pochodzić z diety. Na szczęście, mięso łososia jest bogatym źródłem większości z nich, w tym wszystkich 8 kluczowych aminokwasów egzogennych: leucyny, izoleucyny, lizyny, metioniny, tryptofanu, treoniny, fenyloalaniny i waliny.

Omega-3: drogocenne wsparcie dla zdrowia.

Wyjątkowa jakość białka to nie jedyna zaleta łososia. Ta szlachetna ryba obfituje również w wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega. Wielu z nas pamięta charakterystyczny smak tranu, niegdyś powszechnego w diecie. Choć jego popularność zmalała, korzyści płynące z jego spożycia, a tym samym z kwasów omega-3, są niezaprzeczalne. Tłuszcz pochodzący z ryb morskich i ssaków morskich stanowi cenne źródło zarówno witamin, jak i wspomnianych kwasów tłuszczowych omega-3. Badania naukowe jednoznacznie potwierdzają ich prozdrowotny wpływ na wiele aspektów funkcjonowania organizmu. Ponieważ organizmy ssaków nie posiadają enzymów niezbędnych do ich syntezy, kwasy te muszą być dostarczane wraz z pożywieniem.

Niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe odgrywają kluczową rolę jako składniki budulcowe komórek, a ponadto wykazują działanie przeciwarytmiczne, przeciwzakrzepowe i przeciwzapalne, a także korzystnie wpływają na kondycję śródbłonka naczyń krwionośnych. Przeciwzapalne właściwości kwasów omega są znane od dawna, jednak warto podkreślić, że nie wszystkie gatunki ryb zawierają ich równie dużo. Pod względem zawartości tych cennych związków prym wiodą ryby morskie. To właśnie dlatego te gatunki są tak cenione w diecie. Dzięki swoim właściwościom przeciwzapalnym, wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega pomagają łagodzić stany zapalne w całym organizmie, w tym również te dotyczące przewodu pokarmowego. Ich biologiczne właściwości stanowią skuteczną broń układu odpornościowego w walce z alergenami i patogenami. Włączenie ich do diety efektywnie redukuje objawy reakcji alergicznych, między innymi poprzez łagodzenie świądu i działanie przeciwzapalne w obrębie skóry. Z tego powodu karmy na bazie ryb są szczególnie rekomendowane dla zwierząt wymagających wsparcia dla zdrowia skóry i sierści.

Łosoś: bogactwo witamin i minerałów dla zdrowia pupila.

Poza cennymi nienasyconymi kwasami tłuszczowymi omega, mięso łososia kryje w sobie prawdziwą feerię witamin. Szczególnie obficie reprezentowana jest grupa witamin B – B1 (tiamina), B2 (ryboflawina), B3 (niacyna), B6 (pirydoksyna), B9 (kwas foliowy) i B12 (kobalamina), które w organizmie odgrywają kluczową rolę w procesach krwiotwórczych, dbając o prawidłowe funkcjonowanie całego układu sercowo-naczyniowego. Łosoś jest również znakomitym źródłem witamin rozpuszczalnych w tłuszczach – A (retinol) i E (tokoferol), które między innymi wspierają zdrowie narządu wzroku, stawów i kondycję skóry. To jednak nie koniec dobroczynnych składników. W łososiu nie brakuje także cennych minerałów, takich jak potas, fosfor, wapń, żelazo, magnez, cynk i selen.

Podsumowanie.

Zagłębiając się w skład mięsa ryb, a zwłaszcza łososia, można odnieść wrażenie lektury ulotki informacyjnej wysokiej jakości suplementu witaminowo-mineralnego. I nie jest to dalekie od prawdy, gdyż wybrane gatunki ryb, stanowią niezwykle wartościowe źródło wielu niezbędnych składników odżywczych. Niebagatelne znaczenie ma również pochodzenie ryb. Wybierając mięso osobników pochodzących z certyfikowanych farm i zrównoważonych łowisk, możemy mieć pewność, że dostarczamy naszym pupilom bogactwa naturalnych substancji. Oprócz imponującej gamy składników odżywczych, nie można pominąć wyjątkowej smakowitości łososia. Dzięki tej cesze możemy z dużym prawdopodobieństwem oczekiwać, że dieta naszego czworonożnego przyjaciela zostanie przez niego nie tylko zaakceptowana, ale wręcz z entuzjazmem przyjęta.

Pisząc o rybach nie może zabraknąć tematu metali ciężkich, który omówiliśmy już w jednym z poprzednich artykułów oraz suplementacji wątroby, o której również znajdziecie nasz artykuł.

Bibliografia:

1. Bauer, J. E. (2007). Fatty acids in companion animal nutrition. Advances in Small Animal Medicine and Surgery, 20(3), 126-131.
2. Anderson, G. J., Dibski, B. S., Jewell, D. E., & Gross, K. L. (2004). Dietary influences on skin and coat health in dogs. Veterinary Dermatology, 15(Suppl. 1), 31-40.
3. Lenox, C. E. (2016). Nutritional management of feline dermatologic diseases. Veterinary Clinics of North America: Small Animal Practice, 46(1), 111-129.
4. NRC (National Research Council). (2006). Nutrient requirements of dogs and cats. National Academies Press.
5. Swanson, K. S., Kappen, L. C., Schook, L. B., & Fahey Jr, G. C. (2005). Dietary fish oil supplementation in dogs: effects on serum lipids and erythrocyte fatty acid composition. Journal of Animal Science, 83(1), 152-158.
6. Weber, M., Bissot, T., Servet, E., & Biourge, V. (2010). A high-protein diet enriched with long-chain omega-3 fatty acids improves dermatological signs and reduces pruritus in dogs with atopic dermatitis. Veterinary Dermatology, 21(2), 167-175.
7. Yu, Z., Ruijun, Z., Xi, Z., & Jianzhong, S. (2018). Effects of dietary supplementation of fish oil on skin barrier function in dogs with atopic dermatitis. Journal of Veterinary Medical Science, 80(1), 10-16.
8. Case, L. P., Daristotle, L., Hayek, M. G., & Raasch, M. F. (2011). Canine and feline nutrition: a resource for companion animal professionals (3rd ed.). Mosby Elsevier.
9. Hand, M. S., Thatcher, C. D., Remillard, R. L., Roudebush, P., & Novotny, B. J. (2010). Small animal clinical nutrition (5th ed.). Mark Morris Institute.
10. Wills, J., & Simpson, K. W. (Eds.). (1994). The Waltham book of clinical nutrition of the dog and cat. Pergamon Press.
11. Zentek, J. (2019). Ernährung des Hundes: Grundlagen, Fütterungsempfehlungen, Diätetik (9th ed.). Enke Verlag.
12. Kirk’s Current Veterinary Therapy (różne wydania).