Giardioza – ukryte zagrożenie dla naszych pupili.

Giardia, mikroskopijny pasożyt, stanowi poważne wyzwanie dla zdrowia naszych czworonożnych przyjaciół. Ta często bagatelizowana choroba, znana również jako lamblioza, może prowadzić do uporczywych dolegliwości układu pokarmowego, zarówno u psów, jak i kotów.

Jak dochodzi do zakażenia?

Zwierzęta najczęściej zarażają się poprzez spożycie zanieczyszczonej wody lub pokarmu, zawierającego cysty pasożyta. Cysty są niezwykle odporne na działanie czynników zewnętrznych, co utrudnia walkę z tym problemem. Po przedostaniu się do organizmu, Giardia zagnieżdża się w jelitach, powodując szereg nieprzyjemnych objawów.

Objawy giardiozy.

Choć często przebiega bezobjawowo, Giardioza może manifestować się:

• uporczywą biegunką,
• wymiotami,
• utratą apetytu,
• osłabieniem,
• odwodnieniem.

Diagnostyka.

Rozpoznanie Giardiozy wymaga przeprowadzenia specjalistycznych badań laboratoryjnych. Najczęściej stosowane metody to:

• badanie bezpośrednie kału,

Rozmaz bezpośredni to podstawowa technika mikroskopowa, stosowana w diagnostyce parazytologicznej. Polega na bezpośredniej obserwacji świeżego kału pod mikroskopem świetlnym. Ta prosta metoda pozwala na wykrycie ruchomych form pasożytów, takich jak pierwotniaki, oraz niektórych jaj pasożytów.

• flotacja kału,

Flotacja kału to zaawansowana metoda laboratoryjna, która pozwala na wykrycie jaj różnych gatunków pasożytów. Opiera się na różnicy gęstości między jajami pasożytów a płynem flotacyjnym. Dzięki temu jaja unoszą się na powierzchnię, ułatwiając ich obserwację pod mikroskopem. To badanie jest niezwykle istotne w diagnostyce wielu chorób pasożytniczych u zwierząt.

• test ELISA,

ELISA, czyli test immunoenzymatyczny, to zaawansowana technika laboratoryjna, służąca do ilościowego oznaczania antygenów lub przeciwciał w próbkach biologicznych. Metoda ta opiera się na specyficznej interakcji antygen-przeciwciało, która jest wizualizowana za pomocą reakcji enzymatycznej. Intensywność sygnału jest proporcjonalna do stężenia badanej substancji, co pozwala na uzyskanie bardzo precyzyjnych wyników.

• badanie PCR.

Badanie PCR kału to zaawansowana technika laboratoryjna, polegająca na amplifikacji fragmentów DNA patogenów. Dzięki temu możemy wykryć nawet niewielkie ilości materiału genetycznego, co zwiększa czułość badania. To jak kopiowanie książki, tylko że kopiujemy fragmenty DNA, aby lepiej je zobaczyć.

Leczenie.

Leczenie giardiozy wymaga zastosowania odpowiednich leków przeciwpasożytniczych, takich jak fenbendazol, metronidazol czy preparaty łączone. Należy pamiętać, że skuteczność terapii zależy od wczesnego wykrycia choroby i prawidłowego doboru leków. Po zakończeniu leczenia konieczne jest wykonanie badań kontrolnych, aby upewnić się o pełnym wyleczeniu zwierzęcia.

Zapobieganie.

Zapobieganie Giardiozie opiera się na przestrzeganiu zasad higieny:

• regularne mycie i dezynfekcja misek, legowisk i innych przedmiotów, z którymi ma kontakt zwierzę,
• dokładne sprzątanie pomieszczeń – pomocne będą parownica, mop parowy i ozonator,
• unikanie kontaktu z odchodami innych zwierząt,
• regularne odrobaczanie zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii,
• badania i odrobaczanie domowników zgodnie z zaleceniami lekarza.

Giardioza – zagrożenie dla ludzi.

Warto podkreślić, że Giardioza jest chorobą zoonoticzną, czyli może przenosić się ze zwierząt na ludzi. Dlatego tak ważne jest przestrzeganie zasad higieny zarówno w przypadku zwierząt, jak i osób opiekujących się nimi.

Podsumowanie.

Giardioza to poważna choroba, która może znacząco pogorszyć jakość życia naszych pupili. Aby skutecznie zwalczyć tego pasożyta, niezbędna jest szybka diagnoza i odpowiednie leczenie. Pamiętajmy, że profilaktyka jest najlepszą metodą zapobiegania zakażeniu.

Bibliografia:

1. Rudolf M. Lequin “Enzyme Immunoassay (EIA)/Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (ELISA)”; Clinical Chemistry. 2005;51:2415-2418;
2. Stewart L. Fossceco, Knoll Pharmaceutical Company, Whippany, NJ.and Nathan A. Curtis, SAS Institute Inc., Cary, NC “Exploring Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (ELISA) Data with the SAS® Analyst Application”
3. Broussard JD. Optimal fecal assessment. Clin Tech Small Anim Pract 2003;18(4):218-230.
4. Dryden MW, Payne PA, Ridley R, et al. Comparison of common fecal flotation techniques for the recovery of parasite eggs and oocysts. Vet Ther 2005;6(1):15-28.
5. David ED, Lindquist WD. Determination of the specific gravity of certain helminth eggs using sucrose density gradient centrifugation. J Parasitol 1982;68(5):915-919.
6. Elsemore DA, Geng J, Flynn L, Cruthers L, Lucio-Forster A, Bowman DD. Enzyme-linked immunosorbent assay for coproantigen detection of
7. Trichuris vulpis in dogs. J Vet Diagn Invest. 2014;26(3):404–411.
8. Data on file at IDEXX Laboratories, Inc. Westbrook, Maine USA.
9. Data on file at IDEXX Laboratories, Inc. Westbrook, Maine USA. Aggregate detection of hookworm, roundworm, and whipworm infections.
10. Elsemore DA, Geng J, Cote J, Hanna R, Lucio-Forster A, Bowman DD. Enzyme-linked immunosorbent assays for coproantigen detection of Ancylostoma caninum and Toxocara canis in dogs and Toxocara cati in cats. J Vet Diagn Invest. 2017;29(5):645–653.
11. Elsemore D, Beall M, Bezold T, et al. Detection of Dipylidium caninum coproantigen in experimental and natural infections [AAVP Abstract 23].
12. Paper presented at: American Association of Veterinary Parasitologists 67th Annual Meeting; June 26, 2022; Snowbird, UT CAPC guidelines: controlling internal and external parasites in U.S. dogs and cats. Companion Animal Parasite Council. Accessed March 9, 2023.
13. Sweet S, Hegarty E, McCrann DJ, Coyne M, Kincaid D, Szlosek D. A 3-year retrospective analysis of canine intestinal parasites: fecal testing positivity by age, U.S. geographical region and reason for veterinary visit. Parasit Vectors. 2021;14(1):173. doi:10.1186/s13071-021-04678-6
14. Drake J, Sweet S, Baxendale K, et al. Detection of Giardia and helminths in Western Europe at local K9 (canine) sites (DOGWALKS Study). Parasit Vectors. 2022;15(1):311. doi:10.1186/s13071-022-05440-2